รีวิวหนัง Lion (2016)


ภาพยนตร์: Lion
กำกับ: Garth Davis
นักแสดงนำ: Dev Patel, Nicole Kidman, Rooney Mara

Lion เป็นหนังที่สร้างมาจากเรื่องจริง เรื่องราวของ Saroo (Sunny Pawar) วัย 5 ขวบที่พลัดหลงกับพี่ชายไปไกลทำให้เขาไปใช้ชีวิตอยู่ต่างเมืองต่างภาษา จนเขาได้รับอุปการะจากสามีภรรยาชาวออสเตรเลีย Sue Brierley (Nicole Kidman) และ John Brierley (David Wenham) เขาก็กลายมาเป็นชาวออสซี่เต็มตัว

นอกจาก Saroo แล้ว ครอบครัว Brierley ยังรับอุปการะเด็กชายอีกคนชื่อ Mantosh (Keshav Jadhav) แต่ Mantosh ไม่เหมือน Saroo เขามีความผิดปกติทางจิตทำให้เขาก่อปัญหาให้กับครอบครัวนี้บ่อยๆ

เมื่อ Saroo (Dev Patel) เติบโตขึ้นเขาก็มีความรักกับเพื่อนนักศึกษา Lucy (Rooney Mara) ทุกอย่างในชีวิตเขาเป็นไปด้วยดีแต่เขากลับรู้สึกโหยหาและอ้างว้าง เพราะเขาเชื่อว่าแม่และพี่ชายของเขาคงเป็นทุกข์อยู่ตลอดเวลา 20 ปีที่เขาหายตัวไป แล้วเขาจะมีความสุขอยู่ได้ยังไง เขาจึงใช้ Google Earth พยายามตามมาครอบครัวที่แท้จริงของตนเอง

สำหรับเราหนังเรื่องนี้ไม่สนุกเลย วิธีการเล่าเรื่องเป็นไปแบบเนิบๆ ยอมรับว่านักแสดงเล่นดีมากโดยเฉพาะนักแสดงเด็กที่เล่นเป็น Saroo แต่มันก็ไม่พอที่ทำให้เรารู้สึกว่าหนังมันน่าสนใจ เรื่องมาเริ่มสนุกตอนที่ Nicole Kidman มีบทบาทซึ่งก็ครึ่งเรื่องแล้ว แต่หนังก็เลือกที่จะเล่าเรื่องเกี่ยวกับชีวิต Saroo ตอนเติบโตมากับครอบครัวพ่อแม่บุญธรรมและน้องชายต่างสายเลือดที่มีปัญหาทางจิตเพียงน้อยนิด แล้วไปเน้นที่การค้นหาครอบครัวดั้งเดิมของ Saroo และเรื่องราวความรักของเขากับ Lucy จนหนังขาดความลึกซึ้งไปเลย

จริงๆ เนื้อเรื่องแบบนี้แถมสร้างมาจากเรื่องจริงด้วยน่าจะทำได้พีคและขยี้บทดราม่าได้มากกว่านี้ แต่หนังกลับทำไม่ถึง การตัดต่อก็ไม่เนียนทำให้ดึงอารมณ์ให้เราอินไม่ได้ตลอดเรื่อง จึงทำให้หนังน่าเบื่อไปอย่างน่าเสียดาย

สิ่งที่ดีที่สุดของเรื่องนี้คือ Nicole Kidman ขอให้คะแนนสำหรับการแสดงของเธอก็แล้วกัน

ให้คะแนน 1.5/5

***สปอยขั้นสูงสุด***

หนังต้องการจะสื่อถึงความพยายามที่ไม่ย่อท้อในการค้นหารากเหง้าตนเอง การไม่ลืมกำพืดของตนเอง และการไม่สิ้นหวังในการรอคอย มันเป็นประเด็นที่ดีแต่หนังดึงประเด็นให้โดดเด่นไม่ได้

หนังปูเรื่องความผูกพันระหว่าง Saroo กับพี่ชายและแม่เขาน้อยมาก แล้วมาเสียเวลากับการเล่าเรื่องว่า Saroo วัยเด็กเอาตัวรอดจากอันตรายต่างๆ เพียงลำพังได้ยังไง ต่อมาพอ Saroo เข้ามาอยู่ในครอบครัว Brierley หนังก็ปูได้น่าสนใจว่าครอบครัวนี้ไม่ได้ราบรื่นเพราะการที่มี Mantosh เข้ามาก็สร้างปัญหาไม่น้อย แต่หนังเลือกที่จะไม่ลงรายละเอียดตรงนี้ กลับไปเล่าเรื่องความรักระหว่าง Saroo กับ Lucy แทน ซึ่งมันไม่เกี่ยวกับประเด็นที่หนังจะสื่อเลย


ด้วยความที่หนังไม่ขยี้ให้เราอินว่า Saroo ผูกพันกับครอบครัวที่แท้จริงแค่ไหน และยังละเลยที่จะเล่าว่าเขาผ่านปัญหาของครอบครัวที่อุปการะเขามาได้อย่างไร ทำให้พอตอนจบที่เขามาบอกแม่บุญธรรมว่าจะไปหาแม่ผู้ให้กำเนิด และตอนที่เขาได้พบกับแม่ผู้ให้กำเนิดมันไม่อินเท่าที่ควร อย่างไรก็ตามมันอาจเป็นเราคนเดียวที่คิดว่าคนทำหนังเรื่องนี้ทำได้ไม่ดีนัก เพราะหนังเรื่องนี้ถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลมากมายรวมถึงรางวัลใหญ่อย่างออสการ์ด้วย

0 ความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น

บทความในบล็อกนี้สงวนลิขสิทธิ์ตามพรบ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2539 . ขับเคลื่อนโดย Blogger.